دخترک تنهای اجتماعی

من در میان جمع و دلم جای دیگر است...

آغاز ماشینیسم و خودسانسوری

در پارک قدم میزدم که صدای پسرک 7-8 ساله ای توجهم را به خودش جلب کرد. پسرک به همراه دو نفر از دوستانش بود و داشت به عنوان بزرگتر به آن ها توضیح می داد که "من هم خیلی از این اتفاق ناراحت شدم اما گریه نکردم چون ما پسریم گریه مال دخترهاست" و مدام سعی داشت این اصل را که "مرد گریه نمی کند" به طرق مختلف حالی آن طفل معصوم ها کند.

در دلم غمگین شدم. از این فرهنگ غلطی که از بچگی به کودکانمان یاد میدهیم موقع ناراحتی نباید علائم ناراحتی را از خود بروز بدهند. موقع خوشحالی حق ندارند جلف بازی دربیاورند و ما شاید تقریبا انتظار ربات هایی را داریم در قالب یک تن چنانکه خودمان پرورانده شدیم.

ما گاهی حتی نمی فهمیم در هر لحظه چه احساسی داریم. احساسات و افکار را نمی توانیم از هم تمییز بدهیم و این همه خودناشناسی هر روز ما را از خود واقعی مان و بروز و ظهور استعدادهای جدی مان دورتر می کند. 


ما گویا دلمان میخواهد همیشه یک حالت داشته باشیم و به همه چیز یک مدل واکنش نشان بدهیم.


چه کسی گفت خنده زیباست؟ 

و گریه آن حالت نازیباست؟

۲ نظر
مسیو ..
۰۶ مهر ۲۱:۳۲
خییییلی دقیق و عالی بود...
یعنی چی نباید با صدای بلند بخندم که سبک بازی نباشه...یعنی چی که همیشه باید سنگین و بدون حرف بود...همیشه یک حالت...
والله من که نمی پسندم ..ولی میگن همه فرد سنگین رو دوست دارند پس سنگین میشیم و خشک و سرد

پاسخ :

ممنون :)

اما نمیشه که چون بقیه اینجوری میپسندن ما هم اونجوری بشیم
میدونید ما باید جسارت کافی برای اینکه طبیعی رفتار کنیم داشته باشیم 
وگرنه هیچ وقت احساس رضایت لازم رو از زندگی به دست نخواهیم اورد
مرتضا دِ
۰۶ مهر ۲۲:۴۵
جامعه شناسی میخونید؟

پاسخ :

نه فکر کنم این متن بیشتر تم روانشناسی داره
و منم روانشناسی میخونم
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
About me
افسرده نیستم از قضا در فضای حقیقی یک انسان سالم، پر انرژی و سرزنده هستم که همیشه در پی چیزی میدود
در میان جمع هم هستم منتها دلم پی افکارم هست پی انچه برایش میدوم و حتی دلم میخواهد پی انی باشد که از همگان ارزشمند تر است برای پیروی
عنوان وب اما باید تشریح شود
تنهام به این معنا که دل به دل کسی نمیدهم در تنهایی های خودم سیر می کنم و بهترین لحظات زندگی ام ان وقت هایی است که با خودم در خلوت ترین نقاط قدم میزنم
تنها نیستم چون شکر خدا انقدر دوستان و خانواده ی خوبی دارم که هر لحظه که بخواهم یک ادم خوب و سالم را کنارم دارم.
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان