دخترک تنهای اجتماعی

من در میان جمع و دلم جای دیگر است...

کمالگرایی یا واقع گرایی در روانشناسی

در روانشناسی یک امری هست که میگوید کمال گرایی یعنی اینکه شما حتی نخواهید یک نفر با شما مخالفت کند اما واقع گرایی یعنی اینکه بپذیرید بعضی ها با شما موافقند بعضی ها مخالف

لذا بنده ی حقیر به جان میخرم این که دوستی به من بگوید دیکتاتور و امثال این ها برایم موضوعیتی هم ندارد لیکن اگر همه ی دوستان چنین نظری را داشته باشند دیگر بحث فرق میکند اینجاستکه باید پذیرفت منم که مشکل دارم باید بروم خودم را اصلاح کنم

خلاصه تکلیف را معلوم کنید همه تان فکر می کنید من احساس منجی بودن دارم یا فقط یکی دو نفر تان؟؟


پ ن:

ای نیز بگذرد

فقط امیدوارم چون بگذشت احساس نکنم خاسر عستم


پ ن 2:

امروز روز کنکور ارشد است

خدا را شاکرم که دارد تمام میشود

ان شاالله من بعد به طریق دیگری خواهد گذشت...


۰ نظر
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
About me
افسرده نیستم از قضا در فضای حقیقی یک انسان سالم، پر انرژی و سرزنده هستم که همیشه در پی چیزی میدود
در میان جمع هم هستم منتها دلم پی افکارم هست پی انچه برایش میدوم و حتی دلم میخواهد پی انی باشد که از همگان ارزشمند تر است برای پیروی
عنوان وب اما باید تشریح شود
تنهام به این معنا که دل به دل کسی نمیدهم در تنهایی های خودم سیر می کنم و بهترین لحظات زندگی ام ان وقت هایی است که با خودم در خلوت ترین نقاط قدم میزنم
تنها نیستم چون شکر خدا انقدر دوستان و خانواده ی خوبی دارم که هر لحظه که بخواهم یک ادم خوب و سالم را کنارم دارم.
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان